گفتهٔ عباسه دربارهٔ روز رستخیز
Poet: Attar
Metre: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
Poetic form: Masnavi
Reciter: آزاده
Toggle stanza 1گفت عباسه که روز رستخیز
11
گفت عباسه که روز رستخیز
چون زهیبت خلق افتد در گریز
22
عاصیان و غافلان را از گناه
رویها گردد به یک ساعت سیاه
33
خلق بیسرمایه حیران مانده
هر یک از نوعی پریشان مانده
44
حق تعالی از زمین تا نه فلک
صد هزاران ساله طاعت از ملک
55
پاک بستاند همه از لطف پاک
وافکند اندر سر این مشت خاک
66
از ملایک بانگ خیزد کای اله
از چه بر ما میزنند این خلق راه
77
حق تعالی گوید ای روحانیان
چون شما را نیست زین سود و زیان
88
خاکیا ن را کار میگردد تمام
نان برای گرسنه باید مدام
99
دیگری گفتش مخنث گوهرم
هر زمانی مرغ شاخ دیگرم
1010
گاه رندم، گاه زاهد ،گاه مست
گاه هست و نیست و گاهی نیست و هست
1111
گاه نفسم در خرابات افکند
گاه جانم در مناجات افکند
1212
من میان هر دو حیران مانده
چون کنم در چاه و زندان مانده
1313
گفت باری این بود در هر کسی
زانک مردم یک صفت نبود بسی
1414
گر همه کس پاک بودی از نخست
انبیا را کی شدی بعثت درست
1515
چون بود در طاعتت دلبستگی
با صلاح آیی به صد آهستگی
1616
تا که نکند کره عمری سرکشی
تن فروندهد به آرام و خوشی
1717
ای تنورستان غفلت جای تو
کردهٔ مطلوب سر تا پای تو
1818
اشک چون شنگرف اسرار دلست
سیرخوردن چیست، زنگار دلست
1919
چون تو دایم نفس سگ را پروری
کم نه آید از مخنث گوهری