غزل شمارهٔ 382
Toggle stanza 1دلم دردی که دارد با که گوید
11
دلم دردی که دارد با که گوید
گنه خود کرد تاوان از که جوید
22
دریغا نیست همدردی موافق
که بر بخت بدم خوش خوش بموید
33
مرا گفتی که ترک ما بگفتی
به ترک زندگانی کس بگوید
44
کسی کز خوان وصلت سیر نبود
چرا باید که دست از تو بشوید
55
ز صد بارو دلم روی تو بیند
ز صد فرسنگ بوی تو ببوید
66
گل وصلت فراموشم نگردد
وگر خار از سر گورم بروید
77
غم درد دل عطار امروز
چه فرمایی بگوید یا نگوید
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ملکزادهای گنج فراوان از پدر میراث یافت. دستِ کَرَم برگشاد و دادِ سخاوت بداد و نعمتِ بیدریغ بر سپاه و رعیّت بریخت.
نیاساید مَشام از طبلهٔ عود
SaadiGolestanباب اول در سیرت پادشاهانحکایت شمارهٔ 18
یکی از پسرانِ هارونالرَّشید پیش پدر آمد خشمآلود که فلان سرهنگزاده مرا دشنامِ مادر داد.
هارون ارکان دولت را گفت: جَزایِ چنین کس چه باشد؟
SaadiGolestanباب اول در سیرت پادشاهانحکایت شمارهٔ 34