غزل شمارهٔ 852
Poet: Attar
Toggle stanza 1ای آفتاب رویت از غایت نکویی
11
ای آفتاب رویت از غایت نکویی
افزون ز هرچه دانی برتر ز هرچه گویی
22
گر نیکویی رویت یک ذره رخ نماید
دو کون مست گردد از غایت نکویی
33
یارب چه آفتابی کاندر دو کون هرگز
در چشم جان نیاید مثلت به خوبرویی
44
چون از کمال غیرت بر جان کمین گشایی
از خون عاشقانت روی زمین بشویی
55
عطار در ره او از هر دو کون بگذر
وانگه ز خود فنا شو گر مرد راه اویی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟
وی بوی مهربانی، وه از کدام بویی؟
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1895
یار است و صد کرشمه، شهر است و خوبرویی
ماییم و طعن دشمن، خلقی و گفتگویی
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1957
بر هرگلی دمیدهست افسون آرزویی
بوی شکسته رنگی رنگ پریده بویی
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2820
Sources
Persian text source: Ganjoor