غزل شمارهٔ 688
Toggle stanza 1ای غنچه غلام خندهٔ تو
11
ای غنچه غلام خندهٔ تو
سرو آزاد بندهٔ تو
22
افتاد سر هزار سرکش
از طرهٔ سر فکندهٔ تو
33
گلهای بهار نیم مرده
از نرگس نیم زندهٔ تو
44
خورشید گرفته لوح از سر
بر سر چو قلم دوندهٔ تو
55
من کشته و غم کشندهٔ من
تو دلکش و دل کشنده تو
66
زان است شفق که طوطی چرخ
در خون گردد ز خندهٔ تو
77
چون سایه در آفتاب نرسد
کی در تو رسد روندهٔ تو
88
عطار به هر پری که پرد
دانی که بود پرندهٔ تو