غزل شمارهٔ 5
Poet: Allama Iqbal
Metre: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
Toggle stanza 1زمانه قاصد طیار آن دلآرام است
زمانه قاصد طیار آن دلآرام است
چه قاصدی که وجودش تمام پیغام است
Time is the winged messenger of the Heart’s Desire; wondrous herald! Tidings fair is his life entire.
گمان مبر که نصیب تو نیست جلوهٔ دوست
درون سینه هنوز آرزوی تو خام است
Think not, thou shalt never win the Beloved to view: The desire thy breast within still is raw, and new!
گرفتم این که چو شاهین بلند پروازی
بهوش باش که صیاد ما کهن دام است
Well I know that thou dost soar hawk-like high in air; yet beware the Fowler, for ancient is his snare.
به اوج مشت غباری کجا رسد جبریل
بلند نامی او از بلندی بام است
How may Gabriel aspire where Man’s dust shall fly? If his present fame is higher: ‘Tis his roof that’s high!
تو از شمار نفس زنده ئی نمیدانی
که زندگی به شکست طلسم ایام است
All thy life is breath to take, knowing not, frail man, that true living is to break the days’ talisman.
ز علم و دانش مغرب همین قدر گویم
خوش است آه و فغان تا نگاه ناکام است
Of the science of the West this much I will speak: Sweet are sighs and tears expressed while the gaze is weak.
من از هلال و چلیپا دگر نیندیشم
که فتنهٔ دگری در ضمیر ایام است
O’er the Crescent and the Cross I am raised sublime; other tumult now doth toss in the brain of Time. \
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor