Ghazal No. 40
غزل شمارهٔ 40
Poet: Allama Iqbal
Metre: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)
Toggle stanza 1عرب از سرشک خونم همه لالهزار بادا
عرب از سرشک خونم همه لالهزار بادا
عجم رمیده بو را نفسم بهار بادا
O may Arabia become a tulip-field, thanks to my tears of blood. May Ajam, which has lost its fragrance, find a new spring in my breath!
تپش است زندگانی تپش است جاودانی
همه ذرههای خاکم دل بیقرار بادا
Life is all restlessness, and restlessness eternal. May every atom of my dust become a restless heart!
نه به جادهای قرارش نه به منزلی مقامش
دل من مسافر من که خداش یار بادا
It does not stick to any path; it knows no halting-place. Such is my heart, my traveler. May God be with it always!
حذر از خرد که بندد همه نقش نامرادی
دل ما برد به سازی که گسسته تار بادا
Beware of reason, which creates mere images of hopelessness. It charms us with false instruments.
تو جوان خام سوزی ، سخنم تمام سوزی
غزلی که میسرایم به تو سازگار بادا
May their strings snap; you are a youth as yet half-baked, and my verse is all heat. O may the ghazals I sing prove agreeable to you.
چو به جان من درآیی دگر آرزو نبینی
مگر اینکه شبنم تو یم بیکنار بادا
In my heart, if you enter it, you will find no desire but that the dew that is you may become a boundless sea.
نشود نصیب جانت که دمی قرار گیرد
تب و تاب زندگانی به تو آشکار بادا
May it not be your spirit’s fate that it should find a moment’s rest! O may the restlessness of life be evidenced to you.
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor