Poetry summons pain and sorrow, yet the ache is sweet
رباعی شمارهٔ 92
Poet: Allama Iqbal
Metre: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
Reciter: مخدوم حسان لاهوری
Toggle stanza 1سخن درد و غم آرد ، درد و غم به
11
سخن درد و غم آرد ، درد و غم به
مرا این ناله های دمبدم به
Poetry summons pain and sorrow, yet the ache is sweet —
Endless cries and laments, to my ears, a treat.
22
سکندر را ز عیش من خبر نیست
نوای دلکشی از ملک جم به
What knows Alexander of my joy and cheer? —
A single enchanting tune outshines Jamshid's sphere.
Audio
Choose a reciter
0:000:00