بخش 7 - مسلمان، فاقه مست و ژندهپوش است
Poet: Allama Iqbal
Metre: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
Toggle stanza 1مسلمان، فاقه مست و ژندهپوش است
مسلمان، فاقه مست و ژندهپوش است
ز کارش جبرئیل اندر خروش است
Muslim, clad in rags and given to starvation, Gabriel is all protest at his deeds;
بیا نقشِ دگر ملت بریزیم
که این ملت، جهان را بارِ دوش است
come, let us lay the foundation of a new millat, for this millat has become an unbearable burden.
Toggle stanza 2دگر ملت که کاری پیش گیرد
دگر ملت که کاری پیش گیرد
دگر ملت که نوش از نیش گیرد
Another millat that sets a new task for herself, that sucks elixir out of thorns,
نگردد با یکی عالم رضامند
دو عالم را به دوش خویش گیرد
is not content with this one world and carried two worlds on her shoulders.
Toggle stanza 3دگر قومی که ذکر لاالهش
دگر قومی که ذکر لاالهش
برآرد از دل شب صبحگاهش
Another people whose dhikr of la ilah comes out from night’s heart at morn time;
شناسد منزلش را آفتابی
که ریگ کهکشان روبد ز راهش
the sun knows her destination and cleans the sand of Milky Way from her path!
Zameen