Ghazaliyat by Bedil Dehlavi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

غزل شمارهٔ 860دی به شبنم گریهٔ ما نوگلی خندید و رفت

11 couplets

غزل شمارهٔ 861باز وحشی‌جلوه‌ای‌ در دیده جولان‌ کرد و رفت

10 couplets

غزل شمارهٔ 862هرکه آمد سیر یأسی زین‌ گلستان‌ کرد و رفت

12 couplets

غزل شمارهٔ 863زین من و ما زندگی سیر فنایی کرد و رفت

15 couplets

غزل شمارهٔ 865هر کس اینجا یک دو دم دکان بسمل چید و رفت

13 couplets

غزل شمارهٔ 870آمدم تا صد چمن بر جلوه‌نازان بینمت

9 couplets

غزل شمارهٔ 871باز با طرزتکلف آشنا می‌بینمت

9 couplets

غزل شمارهٔ 886تا ز پیدایی به‌گوشم خواند افسون احتیاج

11 couplets

غزل شمارهٔ 898از کواکب گل فشاند چرخ در دامان صبح

12 couplets

غزل شمارهٔ 899بازم از فیض جنون آماد شد سامان صبح

14 couplets

غزل شمارهٔ 903شب‌که حسنش برعرق پیچید سامان قدح

12 couplets

غزل شمارهٔ 904خلقی از پهلوی قدرت قصر و ایوان کرد طرح

11 couplets

غزل شمارهٔ 906موی پیری بست بر طبع حسد تخمیر صلح

12 couplets

غزل شمارهٔ 908باز از پان‌گشت لعل نو خط دلدار سرخ

17 couplets

غزل شمارهٔ 909شد لب شیرین ادایش با من از ابرام تلخ

11 couplets

غزل شمارهٔ 915تا عرق‌،‌گلبرگ حسنت یک دوشبنم آب داد

11 couplets

غزل شمارهٔ 918شب که باد جلوه‌ات چشم خیالم آب داد

11 couplets

غزل شمارهٔ 920داد عشق از بی‌نیازی درس طفلانم به یاد

12 couplets

غزل شمارهٔ 921شب که توفان‌جوشی چشم ترم آمد به یاد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1062احتیاجم خجلت از احباب برد

10 couplets

غزل شمارهٔ 1065رنگ در دل داشتم روشنگر ادراک برد

11 couplets

غزل شمارهٔ 1069فکر خویشم آخر از صحرای امکان می‌برد

15 couplets

غزل شمارهٔ 1071یک سر مو گر هوس از فکر جاهی بگذرد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1079دل مباد افسرده تا برکس نگرددکار سرد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1083دل به زلف یار هم آرام نتوانست‌کرد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1084وحشتِ ما را تعلق رام نتوانست کرد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1089دل سحرگاهی به‌گلشن یاد آن رخسار کرد

14 couplets

غزل شمارهٔ 1090عشق مطرب‌زاده‌ای بر ساز و تقوا زور کرد

11 couplets

غزل شمارهٔ 1093بیستون یادی ز فرهاد ندامت فال ‌کرد

11 couplets

غزل شمارهٔ 1096شب‌ که دل از یأس مطلب باده‌ای در جام‌ کرد

14 couplets

غزل شمارهٔ 1100طبع سرکش خاک‌گشت و چشم شرمی وانکرد

13 couplets

غزل شمارهٔ 1102ناتوانی در تلاش حرص بهتانم نکرد

10 couplets

غزل شمارهٔ 1103دورگردون تا دماغ جام عیشم تازه‌کرد

7 couplets

غزل شمارهٔ 1104حرف پیری داشتم لغزیدنم دیوانه کرد

11 couplets

غزل شمارهٔ 1106عمر ارذل ای خدا مگمار بر نیروی مرد

10 couplets

غزل شمارهٔ 1107پیکرم چون تیشه تا از جان‌ کنی یاد آورد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1154همّت از گردنکشی مشکل به استغنا رسد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1163زبرگردون آنچه ازکشت تو و من می‌رسد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1166کار دلها باز از آن مژگان به سامان می‌رسد

14 couplets

غزل شمارهٔ 1169صبح شو ای‌شب‌که خورشید من‌اکنون می‌رسد

5 couplets

غزل شمارهٔ 1224بازم از شرم سجود امشب عرق بیتاب شد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1227مژده ای ذوق وصال آیینه بی‌زنگار شد

13 couplets

غزل شمارهٔ 1228نقطهٔ دل‌گرد خودگشت و خط پرگار شد

13 couplets

غزل شمارهٔ 1229شب که از شور شکست دل اثر پرزور شد

10 couplets

غزل شمارهٔ 1230هرکجا عشاق را درد طلب منظور شد

11 couplets

غزل شمارهٔ 1231فکر نازک عالمی را سرمهٔ تقریر شد

12 couplets

غزل شمارهٔ 1232تا دل دیوانه واماند از تپیدن داغ شد

11 couplets

غزل شمارهٔ 1238شوق دیداری ‌که از دل بال حسرت می‌کشد

15 couplets

غزل شمارهٔ 1241حرص پیری شیأالله از خروشم می‌کشد

10 couplets

غزل شمارهٔ 1242باز دامان دل آهنگ چه گلشن می‌کشد

11 couplets

Ghazaliyat by Bedil Dehlavi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

Poems

غزل شمارهٔ 860–دی به شبنم گریهٔ ما نوگلی خندید و رفت

غزل شمارهٔ 861–باز وحشی‌جلوه‌ای‌ در دیده جولان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 862–هرکه آمد سیر یأسی زین‌ گلستان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 863–زین من و ما زندگی سیر فنایی کرد و رفت

غزل شمارهٔ 865–هر کس اینجا یک دو دم دکان بسمل چید و رفت

غزل شمارهٔ 870–آمدم تا صد چمن بر جلوه‌نازان بینمت

غزل شمارهٔ 871–باز با طرزتکلف آشنا می‌بینمت

غزل شمارهٔ 886–تا ز پیدایی به‌گوشم خواند افسون احتیاج

غزل شمارهٔ 898–از کواکب گل فشاند چرخ در دامان صبح

غزل شمارهٔ 899–بازم از فیض جنون آماد شد سامان صبح

غزل شمارهٔ 903–شب‌که حسنش برعرق پیچید سامان قدح

غزل شمارهٔ 904–خلقی از پهلوی قدرت قصر و ایوان کرد طرح

غزل شمارهٔ 906–موی پیری بست بر طبع حسد تخمیر صلح

غزل شمارهٔ 908–باز از پان‌گشت لعل نو خط دلدار سرخ

غزل شمارهٔ 909–شد لب شیرین ادایش با من از ابرام تلخ

غزل شمارهٔ 915–تا عرق‌،‌گلبرگ حسنت یک دوشبنم آب داد

غزل شمارهٔ 918–شب که باد جلوه‌ات چشم خیالم آب داد

غزل شمارهٔ 920–داد عشق از بی‌نیازی درس طفلانم به یاد

غزل شمارهٔ 921–شب که توفان‌جوشی چشم ترم آمد به یاد

غزل شمارهٔ 1062–احتیاجم خجلت از احباب برد

غزل شمارهٔ 1065–رنگ در دل داشتم روشنگر ادراک برد

غزل شمارهٔ 1069–فکر خویشم آخر از صحرای امکان می‌برد

غزل شمارهٔ 1071–یک سر مو گر هوس از فکر جاهی بگذرد

غزل شمارهٔ 1079–دل مباد افسرده تا برکس نگرددکار سرد

غزل شمارهٔ 1083–دل به زلف یار هم آرام نتوانست‌کرد

غزل شمارهٔ 1084–وحشتِ ما را تعلق رام نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 1089–دل سحرگاهی به‌گلشن یاد آن رخسار کرد

غزل شمارهٔ 1090–عشق مطرب‌زاده‌ای بر ساز و تقوا زور کرد

غزل شمارهٔ 1093–بیستون یادی ز فرهاد ندامت فال ‌کرد

غزل شمارهٔ 1096–شب‌ که دل از یأس مطلب باده‌ای در جام‌ کرد

غزل شمارهٔ 1100–طبع سرکش خاک‌گشت و چشم شرمی وانکرد

غزل شمارهٔ 1102–ناتوانی در تلاش حرص بهتانم نکرد

غزل شمارهٔ 1103–دورگردون تا دماغ جام عیشم تازه‌کرد

غزل شمارهٔ 1104–حرف پیری داشتم لغزیدنم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 1106–عمر ارذل ای خدا مگمار بر نیروی مرد

غزل شمارهٔ 1107–پیکرم چون تیشه تا از جان‌ کنی یاد آورد

غزل شمارهٔ 1154–همّت از گردنکشی مشکل به استغنا رسد

غزل شمارهٔ 1163–زبرگردون آنچه ازکشت تو و من می‌رسد

غزل شمارهٔ 1166–کار دلها باز از آن مژگان به سامان می‌رسد

غزل شمارهٔ 1169–صبح شو ای‌شب‌که خورشید من‌اکنون می‌رسد

غزل شمارهٔ 1224–بازم از شرم سجود امشب عرق بیتاب شد

غزل شمارهٔ 1227–مژده ای ذوق وصال آیینه بی‌زنگار شد

غزل شمارهٔ 1228–نقطهٔ دل‌گرد خودگشت و خط پرگار شد

غزل شمارهٔ 1229–شب که از شور شکست دل اثر پرزور شد

غزل شمارهٔ 1230–هرکجا عشاق را درد طلب منظور شد

غزل شمارهٔ 1231–فکر نازک عالمی را سرمهٔ تقریر شد

غزل شمارهٔ 1232–تا دل دیوانه واماند از تپیدن داغ شد

غزل شمارهٔ 1238–شوق دیداری ‌که از دل بال حسرت می‌کشد

غزل شمارهٔ 1241–حرص پیری شیأالله از خروشم می‌کشد

غزل شمارهٔ 1242–باز دامان دل آهنگ چه گلشن می‌کشد

غزل شمارهٔ 860دی به شبنم گریهٔ ما نوگلی خندید و رفت

غزل شمارهٔ 861باز وحشی‌جلوه‌ای‌ در دیده جولان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 862هرکه آمد سیر یأسی زین‌ گلستان‌ کرد و رفت

غزل شمارهٔ 863زین من و ما زندگی سیر فنایی کرد و رفت

غزل شمارهٔ 865هر کس اینجا یک دو دم دکان بسمل چید و رفت

غزل شمارهٔ 870آمدم تا صد چمن بر جلوه‌نازان بینمت

غزل شمارهٔ 871باز با طرزتکلف آشنا می‌بینمت

غزل شمارهٔ 886تا ز پیدایی به‌گوشم خواند افسون احتیاج

غزل شمارهٔ 898از کواکب گل فشاند چرخ در دامان صبح

غزل شمارهٔ 899بازم از فیض جنون آماد شد سامان صبح

غزل شمارهٔ 903شب‌که حسنش برعرق پیچید سامان قدح

غزل شمارهٔ 904خلقی از پهلوی قدرت قصر و ایوان کرد طرح

غزل شمارهٔ 906موی پیری بست بر طبع حسد تخمیر صلح

غزل شمارهٔ 908باز از پان‌گشت لعل نو خط دلدار سرخ

غزل شمارهٔ 909شد لب شیرین ادایش با من از ابرام تلخ

غزل شمارهٔ 915تا عرق‌،‌گلبرگ حسنت یک دوشبنم آب داد

غزل شمارهٔ 918شب که باد جلوه‌ات چشم خیالم آب داد

غزل شمارهٔ 920داد عشق از بی‌نیازی درس طفلانم به یاد

غزل شمارهٔ 921شب که توفان‌جوشی چشم ترم آمد به یاد

غزل شمارهٔ 1062احتیاجم خجلت از احباب برد

غزل شمارهٔ 1065رنگ در دل داشتم روشنگر ادراک برد

غزل شمارهٔ 1069فکر خویشم آخر از صحرای امکان می‌برد

غزل شمارهٔ 1071یک سر مو گر هوس از فکر جاهی بگذرد

غزل شمارهٔ 1079دل مباد افسرده تا برکس نگرددکار سرد

غزل شمارهٔ 1083دل به زلف یار هم آرام نتوانست‌کرد

غزل شمارهٔ 1084وحشتِ ما را تعلق رام نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 1089دل سحرگاهی به‌گلشن یاد آن رخسار کرد

غزل شمارهٔ 1090عشق مطرب‌زاده‌ای بر ساز و تقوا زور کرد

غزل شمارهٔ 1093بیستون یادی ز فرهاد ندامت فال ‌کرد

غزل شمارهٔ 1096شب‌ که دل از یأس مطلب باده‌ای در جام‌ کرد

غزل شمارهٔ 1100طبع سرکش خاک‌گشت و چشم شرمی وانکرد

غزل شمارهٔ 1102ناتوانی در تلاش حرص بهتانم نکرد

غزل شمارهٔ 1103دورگردون تا دماغ جام عیشم تازه‌کرد

غزل شمارهٔ 1104حرف پیری داشتم لغزیدنم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 1106عمر ارذل ای خدا مگمار بر نیروی مرد

غزل شمارهٔ 1107پیکرم چون تیشه تا از جان‌ کنی یاد آورد

غزل شمارهٔ 1154همّت از گردنکشی مشکل به استغنا رسد

غزل شمارهٔ 1163زبرگردون آنچه ازکشت تو و من می‌رسد

غزل شمارهٔ 1166کار دلها باز از آن مژگان به سامان می‌رسد

غزل شمارهٔ 1169صبح شو ای‌شب‌که خورشید من‌اکنون می‌رسد

غزل شمارهٔ 1224بازم از شرم سجود امشب عرق بیتاب شد

غزل شمارهٔ 1227مژده ای ذوق وصال آیینه بی‌زنگار شد

غزل شمارهٔ 1228نقطهٔ دل‌گرد خودگشت و خط پرگار شد

غزل شمارهٔ 1229شب که از شور شکست دل اثر پرزور شد

غزل شمارهٔ 1230هرکجا عشاق را درد طلب منظور شد

غزل شمارهٔ 1231فکر نازک عالمی را سرمهٔ تقریر شد

غزل شمارهٔ 1232تا دل دیوانه واماند از تپیدن داغ شد

غزل شمارهٔ 1238شوق دیداری ‌که از دل بال حسرت می‌کشد

غزل شمارهٔ 1241حرص پیری شیأالله از خروشم می‌کشد

غزل شمارهٔ 1242باز دامان دل آهنگ چه گلشن می‌کشد