آڈیوز

صداکار محمدرضاکاکائی کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار محمدرضاکاکائی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

165نظمیں165آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 226ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود

غزل شمارهٔ 229بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 240ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

غزل شمارهٔ 243بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید

غزل شمارهٔ 244معاشران! گره از زلفِ یار باز کنید

غزل شمارهٔ 262حالِ خونین دلان که گوید باز؟

غزل شمارهٔ 265برنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوز

غزل شمارهٔ 276باغبان گر پنج‌روزی صحبتِ گل بایدش

غزل شمارهٔ 280چو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانش

غزل شمارهٔ 284هاتفی از گوشهٔ میخانه دوش

غزل شمارهٔ 289مَجمَعِ خوبی و لطف است عِذار چو مَهَش

غزل شمارهٔ 290دلم رمیده شد و غافلم منِ درویش

غزل شمارهٔ 292قسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاع

غزل شمارهٔ 293بامدادان که ز خلوتگَهِ کاخِ اِبداع

غزل شمارهٔ 295سَحَر به بویِ گلستان دَمی شدم در باغ

غزل شمارهٔ 296طالع اگر مدد دهد، دامنَش آوَرَم به کف

غزل شمارهٔ 297زبانِ خامه ندارد سرِ بیان فِراق

غزل شمارهٔ 298مقامِ امن و مِیِ بی‌غَش و رفیقِ شَفیق

غزل شمارهٔ 299اگر شراب خوری جُرعه‌ای فشان بر خاک

غزل شمارهٔ 302خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال

غزل شمارهٔ 303شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال

غزل شمارهٔ 304دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کامل

غزل شمارهٔ 305به وقت گُل شدم از توبهٔ شراب خجِل

غزل شمارهٔ 306اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول

غزل شمارهٔ 307هر نکته‌ای که گفتم در وصفِ آن شَمایل

غزل شمارهٔ 312بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم

غزل شمارهٔ 313بازآی ساقیا که هواخواهِ خدمتم

غزل شمارهٔ 314دوش بیماری چشم تو بِبُرد از دستم

غزل شمارهٔ 318مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَم

غزل شمارهٔ 320دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم

غزل شمارهٔ 321هر چند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدم

غزل شمارهٔ 322خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم

غزل شمارهٔ 323ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم

غزل شمارهٔ 325گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

غزل شمارهٔ 325گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم

غزل شمارهٔ 326در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

غزل شمارهٔ 326در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم

غزل شمارهٔ 329جوزا سَحَر نهادْ حمایل برابرم

غزل شمارهٔ 332مزن بر دل ز نوکِ غمزه تیرم

غزل شمارهٔ 333نمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازم

غزل شمارهٔ 334گر دست رَسَد در سرِ زُلفینِ تو بازم

غزل شمارهٔ 339خیالِ رویِ تو چون بُگذَرَد به گلشنِ چَشم

غزل شمارهٔ 340من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشم

غزل شمارهٔ 341گر من از سرزنشِ مدَّعیان اندیشم

غزل شمارهٔ 342حجابِ چهرهٔ جان می‌شود غبارِ تنم

غزل شمارهٔ 347صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟

غزل شمارهٔ 349دوش سودایِ رُخَش گفتم ز سر بیرون کُنَم

غزل شمارهٔ 350به عزمِ توبه سحر گفتم استخاره کُنم

غزل شمارهٔ 353من تَرکِ عشقِ شاهد و ساغر نمی‌کنم

غزل شمارهٔ 355حالیا مصلحتِ وقت در آن می‌بینم