غزل شمارهٔ 303

جواب نامه یعقوب سلطان

تبارک الله ازین طایر همایون فال

منم چو گوی به میدان فسحت مه و سال

به صولجان قضا منقلب ز حال به حال

کسان که تلخی زهر طلب نمی‌دانند

ترش شوند و بتابند رو ز اهل سؤال

چگونه برنپرد جان چو از جناب جلال

خطاب لطف چو شکر به جان رسد که تعال

تو را سعادت بادا در آن جمال و جلال

هزار عاشق اگر مرد خون مات حلال

دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال

برآ به چرخ حقایق دگر مگو ز خیال

تعال یا مدد العیش و السرور تعال

تعال یا فرج الهم فاتح الاقفال

جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

شب فراق نخفتیم لاجرم ز خیال

چنانکه مشرق و مغرب به هم نپیوندند

میان عالم و جاهل تألفست محال

کَسان که تلخیِ حاجت نیازمودَستَند

تُرُش کنند و بِتابند روی از اهلِ سؤال