آڈیوز

صداکار محمدرضا مومن نژاد کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار محمدرضا مومن نژاد کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

266نظمیں266آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 236اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآید

غزل شمارهٔ 238جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید

غزل شمارهٔ 239رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

غزل شمارهٔ 240ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

غزل شمارهٔ 242بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید

غزل شمارهٔ 243بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید

غزل شمارهٔ 245الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

غزل شمارهٔ 246عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار

غزل شمارهٔ 247صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار

غزل شمارهٔ 248ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آر

غزل شمارهٔ 250روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر

غزل شمارهٔ 251شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر

غزل شمارهٔ 252گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر

غزل شمارهٔ 253ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر

غزل شمارهٔ 254دیگر ز شاخِ سروِ سَهی بلبلِ صبور

غزل شمارهٔ 256نصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیر

غزل شمارهٔ 257روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر

غزل شمارهٔ 258هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز

غزل شمارهٔ 259منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز

غزل شمارهٔ 260ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به ناز

غزل شمارهٔ 261درآ که در دلِ خسته، توان درآید باز

غزل شمارهٔ 262حالِ خونین دلان که گوید باز؟

غزل شمارهٔ 263بیا و کَشتیِ ما در شَطِ شراب انداز

غزل شمارهٔ 264خیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک انداز

غزل شمارهٔ 265برنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوز

غزل شمارهٔ 267ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس

غزل شمارهٔ 271دارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرس

غزل شمارهٔ 274به دورِ لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

غزل شمارهٔ 275صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش

غزل شمارهٔ 278شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش

غزل شمارهٔ 279خوشا شیراز و وضعِ بی‌مثالش

غزل شمارهٔ 280چو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانش

غزل شمارهٔ 281یا رب این نوگُلِ خندان که سپردی به مَنَش

غزل شمارهٔ 283سحر ز هاتفِ غیبم رسید مژده به گوش

غزل شمارهٔ 285در عهدِ پادشاهِ خطابخشِ جُرم پوش

غزل شمارهٔ 287ای همه شکلِ تو مَطبوع و همه جایِ تو خوش

غزل شمارهٔ 288کنارِ آب و پایِ بید و طبعِ شعر و یاری خوش

غزل شمارهٔ 289مَجمَعِ خوبی و لطف است عِذار چو مَهَش

غزل شمارهٔ 290دلم رمیده شد و غافلم منِ درویش

غزل شمارهٔ 291ما آزموده‌ایم در این شهر بختِ خویش

غزل شمارهٔ 292قسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاع

غزل شمارهٔ 293بامدادان که ز خلوتگَهِ کاخِ اِبداع

غزل شمارهٔ 295سَحَر به بویِ گلستان دَمی شدم در باغ

غزل شمارهٔ 296طالع اگر مدد دهد، دامنَش آوَرَم به کف

غزل شمارهٔ 297زبانِ خامه ندارد سرِ بیان فِراق

غزل شمارهٔ 299اگر شراب خوری جُرعه‌ای فشان بر خاک

غزل شمارهٔ 301ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک

غزل شمارهٔ 302خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال

غزل شمارهٔ 303شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال

غزل شمارهٔ 304دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کامل