آڈیوز

صداکار محمدرضا مومن نژاد کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار محمدرضا مومن نژاد کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

266نظمیں266آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 420ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟

غزل شمارهٔ 421درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 422ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای

غزل شمارهٔ 423دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

غزل شمارهٔ 424از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

غزل شمارهٔ 425دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

غزل شمارهٔ 426از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه

غزل شمارهٔ 427چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

غزل شمارهٔ 428سحرگاهان، که مخمورِ شبانه

غزل شمارهٔ 429ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

غزل شمارهٔ 430به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی

غزل شمارهٔ 431لبش می‌بوسم و در می‌کشم می

غزل شمارهٔ 432مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی

غزل شمارهٔ 433ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

غزل شمارهٔ 434ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی

غزل شمارهٔ 436آن غالیه‌خط گر سوی ما نامه نوشتی

غزل شمارهٔ 437ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی

غزل شمارهٔ 438سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادي

غزل شمارهٔ 439دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی

غزل شمارهٔ 441چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی؟

غزل شمارهٔ 442به جان او که گرم دسترس به جان بودی

غزل شمارهٔ 443چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری

غزل شمارهٔ 444شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

غزل شمارهٔ 445تو را که هر چه مراد است در جهان داری

غزل شمارهٔ 446صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری

غزل شمارهٔ 447بیا با ما مَوَرز این کینه‌داری

غزل شمارهٔ 448ای که در کوی خرابات مقامی داری

غزل شمارهٔ 449ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

غزل شمارهٔ 450روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

غزل شمارهٔ 451خوش کرد یاوری فلکت روز داوری

غزل شمارهٔ 452طُفیلِ هستیِ عشقند آدمیّ و پَری

غزل شمارهٔ 453ای که دایم به خویش مغروری

غزل شمارهٔ 454ز کوی یار می‌آید نسیمِ بادِ نوروزی

غزل شمارهٔ 455عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی

غزل شمارهٔ 456نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی

غزل شمارهٔ 458ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

غزل شمارهٔ 459زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی

غزل شمارهٔ 460سُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِ

غزل شمارهٔ 461کَتَبتُ قِصَّةَ شَوقی و مَدمَعی باکی

غزل شمارهٔ 462یا مُبْسِماً یُحاکي دُرْجاً مِنَ اللِّآلي

غزل شمارهٔ 463سَلامُ اللّهِ ما کَرَّ اللَّیالي

غزل شمارهٔ 464بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

غزل شمارهٔ 465رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

غزل شمارهٔ 466این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی

غزل شمارهٔ 467زان می عشق، کز او پخته شود هر خامی

غزل شمارهٔ 468که بَرَد به نزد شاهان ز من گدا پیامی؟

غزل شمارهٔ 469أَتَتْ رَوائِحُ رَنْدِ الْحِمیٰ و زادَ غَرامی

غزل شمارهٔ 470سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

غزل شمارهٔ 471ز دلبرم که رساند نوازش قلمی

غزل شمارهٔ 472اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَةِ السُلطانِ