آڈیوز

صداکار فاطمه زندی کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار فاطمه زندی کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

809نظمیں809آڈیوز

نظمیں

قطعه شمارهٔ 13

رباعی شمارهٔ 14امشب که حضور یار جان افروزست

غزل شمارهٔ 14امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را

قطعه شمارهٔ 14

شمارهٔ 14

رباعی شمارهٔ 15آن شب که تو در کنار مایی روزست

غزل شمارهٔ 15برخیز تا یک سو نهیم این دلق ازرق‌فام را

قطعه شمارهٔ 15تو از سنگ سخت‌تری!

رباعی شمارهٔ 16گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

غزل شمارهٔ 16تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا

قطعه شمارهٔ 16از او بپرس!

رباعی شمارهٔ 17خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست

غزل شمارهٔ 17چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را

قطعه شمارهٔ 17کاه و کهربا

رباعی شمارهٔ 18آن ماه که گفتی ملک رحمانست

غزل شمارهٔ 18ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را

قطعه شمارهٔ 18سیه گلیم

رباعی شمارهٔ 19آن سست وفا که یار دل‌سخت من است

غزل شمارهٔ 19کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

قطعه شمارهٔ 19

رباعی شمارهٔ 20از بس که بیازرد دل دشمن و دوست

غزل شمارهٔ 20لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

قطعه شمارهٔ 20

شمارهٔ 20

رباعی شمارهٔ 21ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست

غزل شمارهٔ 21تفاوتی نکند قدر پادشایی را

رباعی شمارهٔ 22چون حال بدم در نظر دوست نکوست

غزل شمارهٔ 22من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را

شمارهٔ 22

رباعی شمارهٔ 23غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست

غزل شمارهٔ 23رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما

شمارهٔ 23

رباعی شمارهٔ 24گر دل به کسی دهند باری به تو دوست

غزل شمارهٔ 24وقتی دل سودایی، می‌رفت به بُستان‌ها

رباعی شمارهٔ 25گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست

غزل شمارهٔ 25اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

رباعی شمارهٔ 26گویند رها کنش که یاری بدخوست

غزل شمارهٔ 26ما را همه شب نمی‌برد خواب

رباعی شمارهٔ 27شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست

غزل شمارهٔ 27ماه‌رویا! روی خوب از من متاب

رباعی شمارهٔ 28با دوست چنان که اوست می‌باید داشت

غزل شمارهٔ 28سرمست درآمد از خرابات

رباعی شمارهٔ 29بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت

غزل شمارهٔ 29متناسبند و موزون حرکات دلفریبت

رباعی شمارهٔ 30روی تو به فال دارم ای حور نژاد

غزل شمارهٔ 30هر که خصم اندر او کمند انداخت

رباعی شمارهٔ 31تو هر چه بپوشی به تو زیبا گردد

غزل شمارهٔ 31چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت

رباعی شمارهٔ 32نوروز که سیل در کمر می‌گردد

غزل شمارهٔ 32معلمت همه شوخی و دلبری آموخت