صداکار افسر آریا کی آڈیوز میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 3–اِی دل چه اندیشیده‌ای در عُذرِ آن تقصیرها؟

What excuses have you to offer, my heart, for so many shortcomings? Such constancy on the part of the Beloved, such unfaithfulness on your own!

غزل شمارهٔ 236–مبارکی که بود در همه عروسی‌ها

غزل شمارهٔ 302–در هوایت بی‌قرارم روز و شب

غزل شمارهٔ 322–آمده‌ام که تا به خود گوش کشان کشانمت

I have come so that, tugging your ear, I may draw you to me, unheart and unself you, plant you in my heart and soul.

غزل شمارهٔ 427–در دل و جان خانه کردی عاقبت

غزل شمارهٔ 496–طرب ای بحر اصل آب حیات

غزل شمارهٔ 498–فعل نیکان محرض نیکیست

غزل شمارهٔ 554–این رخ رنگ رنگ من هر نفسی چه می‌شود

غزل شمارهٔ 598–یارانِ سحر خیزان تا صبح که دریابد؟

Morn-arising friends, who is there that discovers the dawn, who discovers us dancing in confusion like atoms?

غزل شمارهٔ 662–اگر عالم همه پرخار باشد

Though the whole world be full of thorns, the heart of the lover is wholly a rosebower;

غزل شمارهٔ 700–آن خواجه خوش لقا چه دارد

غزل شمارهٔ 765–هله نومید نباشی که تو را یار براند

Say, do not despair because the Beloved drives you away; if He drives you away today, will He not call you back tomorrow?

غزل شمارهٔ 779–همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد

All slept, and yet sleep did not transport me, heart-forlorn as I am; all night my eyes counted the stars in the sky.

غزل شمارهٔ 857–گفتی که در چه کاری با تو چه کار ماند

غزل شمارهٔ 896–غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند

غزل شمارهٔ 1047–در این سرما و باران یار خوشتر

In this cold and rain the Beloved is sweeter, the Beauty in the bosom, and Love in the brain.

غزل شمارهٔ 1247–عارفان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویش

غزل شمارهٔ 1336–حلقه دل زدم شبی در هوس سلام دل

غزل شمارهٔ 1390–باز آمدم، باز آمدم، از پیش آن یار آمدم

غزل شمارهٔ 1517–مرا گویی که‌رایی؟ من چه دانم

غزل شمارهٔ 1520–مرا پرسی که چونی؟ بین که چونم

غزل شمارهٔ 1664–می شناسد پرده جان آن صنم

غزل شمارهٔ 1725–نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم

Did I not say to you, “Go not there, for I am your friend; in this mirage of annihilation I am the fountain of life?”

غزل شمارهٔ 1786–دزدیده چون جان می‌روی اندر میانِ جانِ من

Stealthily as the soul, you are going in the midst of my soul; O luster of my garden, you are my gracefully moving cypress.

غزل شمارهٔ 1825–من طربم طرب منم زهره زند نوای من

غزل شمارهٔ 1827–دوش چه خورده‌ای دلا؟ راست بگو نهان مکن

غزل شمارهٔ 1910–تو هر جزو جهان را بر گذر بین

See how every particle of the world is passing by, see how everyone has arrived from a journey;

غزل شمارهٔ 2195–خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مرو

Sweetly parading you go—my soul of soul, go not without me; life of your friends, enter not the garden without me.

غزل شمارهٔ 2275–امروز مستان را نگر در مست ما آویخته

غزل شمارهٔ 2388–این جا کسی‌ست پنهان دامان من گرفته

غزل شمارهٔ 2455–برگذری درنگری جز دل خوبان نبری

غزل شمارهٔ 2572–جانا به غریبستان چندین به چه می‌مانی

My soul, why do you tarry so long in the land of exile? Return from this exile; how long will you be dispersed?

غزل شمارهٔ 2751–از قصه حال ما نپرسی