بخش 1 - الفصل السابع فی حقیقة صفاته تعالی علم الیقین

سخن زید نشنوی بر عمرو

تا ندانی نخست باطن امر

همه دانند لشکر و میران

که جوانی نیاید از پیران

پیرمردی حکایت کند که دختری خواسته بود و حجره به گل آراسته و به خلوت با او نشسته و دیده و دل در او بسته و شبهای دراز نخفتی و بذله‌ها و لطیفه‌ها گفتی باشد که مؤانست پذیرد و وحشت نگیرد.

از جمله می‌گفتم: بخت بلندت یار بود و چشم بختت بیدار که به صحبت پیری افتادی پخته پرورده جهاندیده آرمیده گرم و سرد چشیده نیک و بد آزموده که حق صحبت بداند و شرط مودت به جای آورد. مشفق و مهربان خوش طبع و شیرین زبان.

آمد آن رگ زن مسیح پرست

تیغ الماس گون گرفته به دست