شمارهٔ 21

آمد آن رگ زن مسیح پرست

تیغ الماس گون گرفته به دست

این صفت​های هفت گانه که رفت

دائماً ذات را بود هر هفت

سخن زید نشنوی بر عمرو

تا ندانی نخست باطن امر

پیرمردی حکایت کند که دختری خواسته بود و حجره به گل آراسته و به خلوت با او نشسته و دیده و دل در او بسته و شبهای دراز نخفتی و بذله‌ها و لطیفه‌ها گفتی باشد که مؤانست پذیرد و وحشت نگیرد.

از جمله می‌گفتم: بخت بلندت یار بود و چشم بختت بیدار که به صحبت پیری افتادی پخته پرورده جهاندیده آرمیده گرم و سرد چشیده نیک و بد آزموده که حق صحبت بداند و شرط مودت به جای آورد. مشفق و مهربان خوش طبع و شیرین زبان.