باب

الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب

نظمیں

بخش 1در عذر گوید

بخش 2اندر خط و قلم و کاغذ و خاطر گوید

بخش 3فی حسب حاله و بیان احواله و سبب احترازه من اهل الدّنیا وانزوائه و تجریده من‌الخلائق و سبب تصنیف هذاالکتاب

بخش 4فی افتخار نفسه علی اهل عصره

بخش 5فی بیان حاله و حسب احواله رحمة‌اللّٰه علیه

بخش 6فصل اندر ضعف و پیری

بخش 7فصل اندر تبدیل حال

بخش 8التمثّل فی‌الاجتهاد

بخش 9در رهایی جستن جان گوید از تن

بخش 10اندر تفضیل سخن خویش گوید

بخش 11اندر مدح خواجهٔ عمید احمدبن مسعود تیشه و وصف حال خانه‌ای گوید که از جهت حکیم سنایی کرده بود و اسباب مهیّا گردانیده

بخش 12یمدح الشیخ الامام جمال‌الدّین فخرالاسلام تاج الخطباء احمدبن محمّدالملقّب بالحذور

بخش 13در قناعت و انزوای خویش گوید

بخش 14فی‌القناعة

بخش 15حکایت

بخش 16التمثیل

بخش 17حکایت

بخش 18در صفت خلوت و تنهایی گوید

بخش 19در وصف بی‌طمعی و خویشتن‌داری خود گوید

بخش 20اندر افتخار خویش فرماید

بخش 21اندر ضعف خویش گوید

بخش 22اندر بد دلی خویش گوید

بخش 23حکایت

بخش 24فی ذم‌الجهال والناصحین لهم

بخش 25حکایت

بخش 26در شرع و شعر گوید

بخش 27کتاب کتبه الی بغداد مع نسخة تصنیفه انفذه عند الامام الاجل الاوحد برهان‌الدّین ابی‌الحسن علی‌بن ناصر الغزنوی یعرف به بریان‌گر