باب
الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب
نظمیں
بخش 1در عذر گوید
20 اشعار
بخش 2اندر خط و قلم و کاغذ و خاطر گوید
10 اشعار
بخش 3فی حسب حاله و بیان احواله و سبب احترازه من اهل الدّنیا وانزوائه و تجریده منالخلائق و سبب تصنیف هذاالکتاب
21 اشعار
بخش 4فی افتخار نفسه علی اهل عصره
99 اشعار
بخش 5فی بیان حاله و حسب احواله رحمةاللّٰه علیه
86 اشعار
بخش 6فصل اندر ضعف و پیری
16 اشعار
بخش 7فصل اندر تبدیل حال
58 اشعار
بخش 8التمثّل فیالاجتهاد
15 اشعار
بخش 9در رهایی جستن جان گوید از تن
32 اشعار
بخش 10اندر تفضیل سخن خویش گوید
14 اشعار
بخش 11اندر مدح خواجهٔ عمید احمدبن مسعود تیشه و وصف حال خانهای گوید که از جهت حکیم سنایی کرده بود و اسباب مهیّا گردانیده
18 اشعار
بخش 12یمدح الشیخ الامام جمالالدّین فخرالاسلام تاج الخطباء احمدبن محمّدالملقّب بالحذور
39 اشعار
بخش 13در قناعت و انزوای خویش گوید
7 اشعار
بخش 14فیالقناعة
20 اشعار
بخش 15حکایت
35 اشعار
بخش 16التمثیل
13 اشعار
بخش 17حکایت
33 اشعار
بخش 18در صفت خلوت و تنهایی گوید
8 اشعار
بخش 19در وصف بیطمعی و خویشتنداری خود گوید
11 اشعار
بخش 20اندر افتخار خویش فرماید
17 اشعار
بخش 21اندر ضعف خویش گوید
15 اشعار
بخش 22اندر بد دلی خویش گوید
20 اشعار
بخش 23حکایت
16 اشعار
بخش 24فی ذمالجهال والناصحین لهم
21 اشعار
بخش 25حکایت
22 اشعار
بخش 26در شرع و شعر گوید
22 اشعار
بخش 27کتاب کتبه الی بغداد مع نسخة تصنیفه انفذه عند الامام الاجل الاوحد برهانالدّین ابیالحسن علیبن ناصر الغزنوی یعرف به بریانگر
65 اشعار