رباعی شمارهٔ 28

عشق آمد و گرد فتنه بر جایم ریخت

عقلم شد و صبررفت و دانش بگریخت

دل یاد تو کرد چون طرب می‌انگیخت

والله که نخورد آن قدح را و بریخت