رباعی شمارهٔ 119

Toggle stanza 1
آب از اثر عارض تو می گردد
1

آب از اثر عارض تو می گردد

آتش زد و رخسار تو پر خوی گردد

2

گر عاشق تو چو خاک لاشی گردد

چون باد به گرد زلف تو کی گردد

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور