غزل شمارهٔ 147
Toggle stanza 1هر که در عاشقی تمام بود
11
هر که در عاشقی تمام بود
پخته خوانش اگر چه خام بود
22
آنکه او شاد گردد از غم عشق
خاص دانش اگر چه عام بود
33
چه خبر دارد از حلاوت عشق
هر که در بند ننگ و نام بود
44
دوری از عشق اگر همی خواهی
کز سلامت ترا سلام بود
55
در ره عاشقی طمع داری
که ترا کار بر نظام بود
66
این تمنا و این هوس که تراست
عشقبازی ترا حرام بود
77
عشق جویی و عافیت طلبی
عشق یا عافیت کدام بود
88
بندهٔ عشق باش تا باشی
تا سنایی ترا غلام بود
زمین