رباعی شمارهٔ 353

در غیرتم از صبا که چون بیگه و گه

گستاخ رود به کوی آن زیبا مه

ای دوست مرا دمدمه بسیار مده

کاین دمدمه می‌خورد ز من هر که و مه

ما را نه ترنج از تو مرادست نه به

تو خود شکری پسته و بادام مده