غزل شمارهٔ 2504
شاعر: صائب
Toggle stanza 1هرکه دامن بر میان در چیدن گل میزند
11
هرکه دامن بر میان در چیدن گل میزند
آستین بر شعله آواز بلبل میزند
22
هرکه بر خود تلخ میسازد شکر خواب صبوح
بوسه تر همچو شبنم بر رخ گل میزند
33
نغمهاش از بس گلوسوز است در دلهای شب
بوسهها پروانه بر منقار بلبل میزند
44
همتی در کار ما ای عارفان و عاشقان
بر در دل حلقه شوق سیر کابل میزند
55
هرکه چون صائب به طرز تازه، دیرین آشناست
دم به ذوق عندلیب باغ آمل میزند
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور