غزل شمارهٔ 3519
شاعر: صائب
Toggle stanza 1مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرند
11
مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرند
ماه را زندهدلان شمع مزاری گیرند
22
چون گشایند نظر مملکتی بگشایند
باز چون چشم ببندند حصاری گیرند
33
آسمانها مگر از گردش خود سیر شوند
ورنه عشاق محال است قراری گیرند
44
مرکز از دایره بیرون نتواند رفتن
عاشقان چون ز غم و درد کناری گیرند؟
55
آنقدر ریگ روان نیست در این قحطآباد
که اسیران تو از داغ شماری گیرند
66
صائب این آن غزل حافظ شیرین سخن است
که در این خیل، حصاری به سواری گیرند
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور