غزل شمارهٔ 6831

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟
1

تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟

دست تا چند درین خانه زنبور کنی؟

2

خلوت خاص تو در خانه دل خواهد بود

خانه گل چه ضرورست که معمور کنی؟

3

چند در خواب رود عمر تو ای بی پروا؟

آنقدر خواب نگه دار که در گور کنی

4

شب پی خواب تو بس نیست که از بی خبری

روز نورانی خود را شب دیجور کنی؟

5

خردی را که نجات تو ازو خواهد بود

تا به کی غرقه به خون از می انگور کنی؟

6

رستم از سیلی تقدیر به خاک افتاده است

تا به کی تکیه به سرپنجه پرزور کنی؟

7

اگر از خوان قناعت نظری آب دهی

خاک عالم همه در کاسه فغفور کنی

8

نقد حال تو شود بی غمی عالم قدس

چون غم رفته و آینده ز دل دور کنی

9

خوشه اش روز جزا تاج سلیمان باشد

دانه ای را که نثار قدم مور کنی

10

سر چه باشد که دریغ از سخن حق دارند؟

اقتدا به که درین کار به منصور کنی

11

صائب از دردسر هر دو جهان باز رهی

سر اگر در سر عطار نشابور کنی

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…