شمارهٔ 10
شاعر: سعدی
Toggle stanza 1بخت و دولت به برم زآب روان باز آمد
11
بخت و دولت به برم زآب روان باز آمد
وز سعادت به سرم سرو روان باز آمد
22
پیر بودم به وصال رخ خوبش همه روز
باز پیرانه سرم بخت جوان باز آمد
33
دوست باز آمد و دشمن برمید از پیشم
شکر نعمت که به تن جان گران باز آمد
44
مژدگانی بده ای دوست که محنت بگذشت
نعمت فتح و گشایش به زمان باز آمد
55
دولت آمد به بر و بخت و سعادت برسید
مشتری از سر شادی به کمان باز آمد
66
آفتاب کرم و ماه ضیا هم برسید
تاج اقبال و کرامت به عیان باز آمد
77
سعدیا تاج سعادت دگر از نو برسید
کان نگار شده چون آب روان باز آمد
زمین