رباعی شمارهٔ 140
شاعر: سعدی
Toggle stanza 1کردیم بسی جام لبالب خالی
11
کردیم بسی جام لبالب خالی
تا بو که نهیم لب بران لب حالی
22
ترسنده ازان شدم که ناگاه ز جان
بیوصل لبت کنیم قالب خالی
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ای دل چو وصال یار دیدی حالی
در پای غمش بمیر تا کی نالی
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1732
عاینت حمامة تحاکی حالی
تبکی و تصیح فوق غصن عالی
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1903
مرغان ز قفس قفس ز مرغان خالی
تو مرغ کجائی که چنین خوشحالی
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1954
هر چند که نیست هیچ از حق خالی
سر در کش و دم مزن چرا مینالی
عطارمختارنامهباب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدنشمارهٔ 16