غزلیات

غزل شمارهٔ 2501–گرم سیم و درم بودی مرا مونس چه کم بودی

غزل شمارهٔ 2502–امیر دل همی‌گوید تو را گر تو دلی داری

غزل شمارهٔ 2503–چو سرمست منی ای جان ز خیر و شر چه اندیشی

غزل شمارهٔ 2504–اگر زهر است اگر شکر چه شیرین است بی‌خویشی

غزل شمارهٔ 2505–چو بی گه آمدی باری درآ مردانه‌ ای ساقی

غزل شمارهٔ 2506–مبارک باشد آن رو را بدیدن بامدادانی

غزل شمارهٔ 2507–بیامد عید ای ساقی عنایت را نمی‌دانی

غزل شمارهٔ 2508–مرا آن دلبر پنهان همی‌گوید به پنهانی

غزل شمارهٔ 2509–بر دیوانگان امروز آمد شاه پنهانی

Today the king in secret visited the madmen; a shout went up from the souls of the spiritual distracted ones.

غزل شمارهٔ 2510–مرا پرسید آن سلطان به نرمی و سخن‌خایی

غزل شمارهٔ 2511–به باغ و چشمه حیوان چرا این چشم نگشایی

غزل شمارهٔ 2512–رها کن ماجرا ای جان فروکن سر ز بالایی

غزل شمارهٔ 2513–بیا ای عارف مطرب چه باشد گر ز خوش خویی

غزل شمارهٔ 2514–درآمد در میان شهر آدم زفت سیلابی

There entered the city of man a mighty torrent; the heavens were destroyed, and a waterwheel of pure light was set turning.

غزل شمارهٔ 2515–یکی گنجی پدید آمد در آن دکان زرکوبی

غزل شمارهٔ 2516–اگر الطاف شمس الدین بدیده برفتادستی

غزل شمارهٔ 2517–ز رنگ روی شمس الدین گرم خود بو و رنگستی

غزل شمارهٔ 2518–اگر امروز دلدارم کند چون دوش بدمستی

غزل شمارهٔ 2519–غلام پاسبانانم که یارم پاسبانستی

غزل شمارهٔ 2520–گر آبت بر جگر بودی دل تو پس چه کاره ستی

غزل شمارهٔ 2521–اگر یار مرا از من غم و سودا نبایستی

غزل شمارهٔ 2522–دل پردرد من امشب بنوشیده‌ست یک دردی

غزل شمارهٔ 2523–دل آتش پرست من که در آتش چو گوگردی

Fire-worshiping heart of mine who spins like a ball in the fire, say to the saki, “Quick now, a glass of lees to begin with!”

غزل شمارهٔ 2524–اگر آب و گل ما را چو جان و دل پری بودی

غزل شمارهٔ 2525–اگر گل‌های رخسارش از آن گلشن بخندیدی

غزل شمارهٔ 2526–نکو بنگر به روی من نه آنم من که هر باری

غزل شمارهٔ 2527–بنامیزد نگویم من که تو آنی که هر باری

غزل شمارهٔ 2528–مروت نیست در سرها که اندازند دستاری

غزل شمارهٔ 2529–ایا نزدیک جان و دل چنین دوری روا داری

غزل شمارهٔ 2530–دلم همچون قلم آمد در انگشتان دلداری

My heart came like a pen in the fingers of the Beloved; tonight it is writing zai, tomorrow it will write rai.

غزل شمارهٔ 2531–چو سرمست منی ای جان ز درد سر چه غم داری

غزل شمارهٔ 2532–کی افسون خواند در گوشت که ابرو پر گره داری؟!

غزل شمارهٔ 2533–برآ بر بام ای عارف بکن هر نیم شب زاری

غزل شمارهٔ 2534–مها یک دم رعیت شو مرا شه دان و سالاری

غزل شمارهٔ 2535–هر آن بیمار مسکین را که از حد رفت بیماری

غزل شمارهٔ 2536–مثال باز رنجورم زمین بر، من ز بیماری

غزل شمارهٔ 2537–مگردانید با دلبر به حق صحبت و یاری

By the right of old companionship and friendship, do not repeat to the Beloved all that I uttered last night, unconscious and sick;

غزل شمارهٔ 2538–حجاب از چشم بگشایی که سبحان الذی اسری

غزل شمارهٔ 2539–یکی طوطی مژده آور یکی مرغی خوش آوازی

غزل شمارهٔ 2540–چو شیر و انگبین جانا چه باشد گر درآمیزی

غزل شمارهٔ 2541–الا ای جان جان جان چو می‌بینی چه می‌پرسی

غزل شمارهٔ 2542–بتاب ای ماه بر یارم بگو یارا اغاپوسی

غزل شمارهٔ 2543–بیا ای شاه خودکامه نشین بر تخت خودکامی

غزل شمارهٔ 2544–شنیدم کاشتری گم شد ز کردی در بیابانی

غزل شمارهٔ 2545–مگر مستی نمی‌دانی که چون زنجیر جنبانی

غزل شمارهٔ 2546–سحرگه گفتم آن مه را که ای من جسم و تو جانی

At dawn I said to that moon, “O I body and you soul, I am in this state that you see, and weep for what you know.

غزل شمارهٔ 2547–شدم از دست یک باره ز دست عشق تا دانی

غزل شمارهٔ 2548–تو استظهار آن داری که رو از ما بگردانی

غزل شمارهٔ 2549–چو دید آن طره کافر مسلمان شد مسلمانی

غزل شمارهٔ 2550–یکی دودی پدید آمد سحرگاهی به هامونی