باب

رباعیات

نظمیں

رباعی شمارهٔ 451هم عابد و هم زاهد و هم خونریز است

رباعی شمارهٔ 452یاری که به حسن از صفت افزونست

رباعی شمارهٔ 453یاری که به نزد او گل و خار یکیست

رباعی شمارهٔ 454یاری که غمش دوای هر بیمار است

رباعی شمارهٔ 455یکبار بمُردَم و مرا کس نَگِریست

رباعی شمارهٔ 456یک چَشمِ من از روز جدائی بگریست

رباعی شمارهٔ 457ای آنکه کنی کون و مکانرا محدث

رباعی شمارهٔ 458ما را چو ز عشق می‌شود راست مزاج

رباعی شمارهٔ 459اندر سر من نبود جز رای صلاح

رباعی شمارهٔ 460آبی که از این دیده چو خون می‌ریزد

رباعی شمارهٔ 461آنان که محققان این درگاهند

رباعی شمارهٔ 462آن تازه تنی که در بلای تو بود

رباعی شمارهٔ 463آنجا بنشین که همنشین مردانند

رباعی شمارهٔ 464آنجا که بهر سخن دل ما گردد

رباعی شمارهٔ 465آن خوبانی که فتنهٔ بتکده‌اند

رباعی شمارهٔ 466آن دشمنِ دوست‌روی دیدی که چه کرد

رباعی شمارهٔ 467آن دل که به شاهد نهان درنگرد

رباعی شمارهٔ 468آندم که ز افلاک گهر ریز کند

رباعی شمارهٔ 469آن ذره که جز همدم خورشید نشد

رباعی شمارهٔ 470آن راحت جان گرد دلم میگردد

رباعی شمارهٔ 471آنرا که بضاعت قناعت باشد

رباعی شمارهٔ 472آن را که به علم و عقل افراشته‌اند

رباعی شمارهٔ 473آن را که خدای ناف بر عشق برید

رباعی شمارهٔ 474آنرا که ز عشق دوست بیداد رسد

رباعی شمارهٔ 475آن را منگر که ذوفنون آید مرد

رباعی شمارهٔ 476آن رفت که بودمی من از عشق تو شاد

رباعی شمارهٔ 477آن روز که جان خرقهٔ قالب پوشید

رباعی شمارهٔ 478آن روز که جانم ره کیوان گیرد

رباعی شمارهٔ 479آن روز که چشم تو ز من برگردد

رباعی شمارهٔ 480آن روز که روز ابر و باران باشد

رباعی شمارهٔ 481آن روز که عشق با دلم بستیزد

رباعی شمارهٔ 482آن روز که کار وصل را ساز آید

رباعی شمارهٔ 483آن روز که مهرگان گردون زده‌اند

رباعی شمارهٔ 484آن سر که بود بی‌خبر از می خسبد

رباعی شمارهٔ 485آن طرفه جماعتی که جانشان بکشد

رباعی شمارهٔ 486آن عشق که برق و بوش تا خلق رسید

رباعی شمارهٔ 487آن کان نبات و تنگ شکر نامد

رباعی شمارهٔ 488آن کز تو خدای این گدا می‌خواهد

رباعی شمارهٔ 489آن کس که بر آتش جهانم بنهاد

رباعی شمارهٔ 490آن کس که ترا بیند و خندان نشود

رباعی شمارهٔ 491آن کس که ترا شناخت جان را چه کند

رباعی شمارهٔ 492آن کس که از آب و گل نگاری دارد

رباعی شمارهٔ 493آن کس که ز چرخ نیم نانی دارد

رباعی شمارهٔ 494آن کس که ز دل دم اناالحق میزد

رباعی شمارهٔ 495آن کس که مرا به صدق اقرار کند

رباعی شمارهٔ 496آن کیست که بیرون درون مینگرد

رباعی شمارهٔ 497آن لحظه که آن سرو روانم برسید

رباعی شمارهٔ 498آن لحظه که از پیرهنت بوی رسد

رباعی شمارهٔ 499آن نزدیکی که دلستان را باشد

رباعی شمارهٔ 500آن وسوسه‌ای که شرمها را ببرد