زندہ رود

غزل شمارهٔ 1732

شاعر: رومی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ام

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 16

صنف: غزل

صداکاران: عندلیب، نازنین بازیان
Toggle stanza 1
به حق آنک بخواندی مرا ز گوشه بام
1
به حق آنک بخواندی مرا ز گوشه بام
اشارتی که بکردی به سر به جای سلام
2
به حق آنک گشادی کمر که می نروم
که شد قمر کمرت را چو من کمینه غلام
3
به حق آنک نداند دل خیال اندیش
مثال‌های خیال مرا به وقت پیام
4
به حق آنک به فراش گفته‌ای که بروب
ز چند گنده بغل خانه را برای کرام
5
به حق آنک گزیدی دو لب که جام بگیر
بنوش جام رها کن حدیث پخته و خام
6
به حق آنک تو را دیدم و قلم افتاد
ز دست عشق نویسم به پیش تو ناکام
7
به حق آنک گمان‌های بد فرستی تو
به هدهدی که بخواهی که جان ببر زین دام
8
به حق حلقه رندان که باده می نوشند
به پیش خلق هویدا میان روز صیام
9
هزار شیشه شکستند و روزه شان نشکست
از آنک شیشه گر عشق ساخته‌ست آن جام
10
به ماه روزه جهودانه می مخور تو به شب
بیا به بزم محمد مدام نوش مدام
11
میان گفت بدم من که سست خندیدی
که ای سلیم دل آخر کشیده دار لگام
12
بگفتمش چو دهان مرا نمی‌دوزی
بدوز گوش کسی را که نیست یار تمام
13
به حق آنک حلال است خون من بر تو
که بر عدو سخنم را حرام دار حرام
14
خیال من ز ملاقات شمس تبریزی
هزار صورت بیند عجب پی اعلام

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

چو راند از در خود قهر حق لئیمی را

به میل نیل امانی و حرص جمع حطام

جامیدیوان اشعارقطعاتشمارهٔ 5

من آن نیم که پی حفظ اعتقاد عوام

کشم عنان ارادت ز نقل باده و جام

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 310

زهی رسیده تو را هر دم از خدای پیام

علیک الف صلوة و الف الف سلام

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 584

دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام

بزرگوار دو نام از گزاف خواندن عام

رودکیقصاید و قطعاتشمارهٔ 81

اگر امیر جهاندار داد من ندهد

چهار ساله نوید مرا که هست خرام

رودکیقصاید و قطعاتشمارهٔ 83

چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام

ز توبه خانه تنهایی آمدم بر بام

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 356

حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

تفاوتی نکند گر دعا‌ست یا دشنام

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 357

زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام

خوش آمدی و علیک السلام و الاکرام

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 358

مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام

تو مُستریح و به افسوس می‌رود ایام

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 362

خطاب حاکم عادل مثال بارانست

چه در حدیقهٔ سلطان چه بر کنیسهٔ عام

سعدیمواعظقطعاتشمارهٔ 163

مزید تلاش کریں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور