رباعی شمارهٔ 1402

اکنون که ستد هوای تو داد از من

گر جان بدهم نیایدت یاد از من

چون یار نمیکند همی یاد از من

برخاست چو زیرِ چنگ فریاد از من

از بسکه فساد و ابلهی زاد از من

در عمر کسی نگشت دلشاد از من