غزل شمارهٔ 1120

شاعر: رومی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ر

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 5

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
مستیم و بیخودیم و جمال تو پرده در
1
مستیم و بیخودیم و جمال تو پرده در
زین پس مباش ماها در ابر و پرده در
2
ما جمع عاشقان تو خوش قد و قامتیم
ما را صلای فتنه و شور و هزار شر
3
خورشید تافتست ز روی تو چاشتگاه
در عشق قرص روی تو رفتیم بام بر
4
مستیست در سر از می و این تاب آفتاب
در سر بتافتست پس از دست رفت سر
5
ای مطرب هوای دل عاشقان روح
بنواز لحن جان که تننتن لطیفتر
6
تا جان‌ها ز خرقه تن‌ها برون شود
تا بر سرین خرقه رود جان باخبر
7
از جام صاف باده تو خاشاک جسم را
بردار تا نهیم به اقبال بر به بر
8
تا دیده‌ها گذاره شود از حجاب‌ها
تا وارهد ز خانه و مان و ز بام و در
9
سیمرغ جان و مفخر تبریز شمس دین
بیند هزار روضه و یابد هزار پر

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور