رباعی شمارهٔ 1772
Toggle stanza 1ای آنکه رخت چو آتش افروختهای
11
ای آنکه رخت چو آتش افروختهای
تا کی سوزی که صد رهم سوختهای
22
گوئی به رخم چشم بردوختهای
نی نی، تو مرا چنین نیاموختهای
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
با من دو هزار عشوه بفروختهای
تا این دل من بدین صفت سوختهای
سناییدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 361
از تیرِ غمت بسی جگر دوختهای
بر مشک خطت بسی جگر سوختهای
عطارمختارنامهباب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوقشمارهٔ 8
ای شمع! اگرچه مجلس افروختهای
اما تن نرم و نازکت سوختهای
عطارمختارنامهباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 85
ای خورشیدی که چهره افروختهای
از پرتو آن کمال آموختهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1774
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور