غزل شمارهٔ 2651
Toggle stanza 1کریما تو گلی یا جمله قندی
11
کریما تو گلی یا جمله قندی
که چون بینی مرا چون گل بخندی
22
عزیزا تو به بستان آن درختی
که چون دیدم تو را بیخم بکندی
33
چه کم گردد ز جاهت گر بپرسی
که چونی در فراقم دردمندی
44
من آنم کز فراقت مستمندم
تو آنی که خلاص مستمندی
55
در این مطبخ هزاران جان به خرج است
ببین تو ای دل پرخون که چندی
66
چو حلقه بر درت گرچه مقیمم
چه چاره چون تو بر بام بلندی
77
بیا ای زلف چوگان حکم داری
که چون گویم در این میدان فکندی
88
سپند از بهر آن باشد که سوزد
دلا میسوز دلبر را سپندی
99
بیا ای جام عشق شمس تبریز
که درد کهنه را تو سودمندی
زمین