غزل شمارهٔ 926
Toggle stanza 1حبیب کعبه جانست اگر نمیدانید
11
حبیب کعبه جانست اگر نمیدانید
به هر طرف که بگردید رو بگردانید
22
که جان ویست به عالم اگر شما جسمید
که جان جمله جانهاست اگر شما جانید
33
ندا برآمد امشب که جان کیست فدا
بجست جان من از جا که نقد بستانید
44
هزار نکته نبشتست عشق بر رویم
ز حال دل چو شما عاشقید برخوانید
55
چه ساغرست که هر دم به عاشقان آید
شما کشید چنین ساغری که مردانید
66
که عشق باغ و تماشاست اگر ملول شوید
هواش مرکب تازیست اگر فرومانید
77
چو آب و نان همه ماهیان ز بحر بود
چو ماهیید چرا عاشق لب نانید
88
قرابه ایست پر از رنج و نام او جسمست
به سنگ بربزنید و تمام برهانید
99
چو مرغ در قفسم بهر شمس تبریزی
ز دشمنی قفسم بشکنید و بدرانید