غزل شمارهٔ 1351
Toggle stanza 1شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال
11
شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال
چشمه و سبزه مقام شوخی و دزدی حلال
22
رهزنی آن کس کند کو نشناسد رهی
خانه دغل او بود کو نشناسد جمال
33
اهل جهان عنکبوت صید همه خرمگس
هیچ از ایشان مگو تام نگیرد ملال
44
دزد نهان خانه را شاهد و غماز کیست
چهره چون زعفران اشک چو آب زلال
55
اشک چرا میدود تا بکشد آتشی
زرد چرا میشود تا بکند وصف حال
66
اشک و رخ عاشقان میکشدت که بیا
پیشگه عشق رو خیز ز صف نعال
77
زردی رخ آینهست سرخی معشوق را
اشک رقم میکشد بر صحف خط و خال
88
این همه خوبی و کش بر رخ خاک حبش
تافته از ماه غیب پرتو نور کمال
99
صبر کن این یک دو روز با همه فر و فروز
بازرود سوی اصل بازکند اتصال
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
تا نزند آفتاب خیمه نور جلال
حلقه مرغان روز کی بزند پر و بال
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1349
چشم تو با چشم من هر دم بیقیل و قال
دارد در درس عشق بحث و جواب و سؤال
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1350
چند از این قیل و قال عشق پرست و ببال
تا تو بمانی چو عشق در دو جهان بیزوال
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1352
عمرک یا واحدا فی درجات الکمال
قد نزل الهم بی یا سندی قم تعال
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1361
عمرک یا واحدا فی درجات الکمال
قد نزل الهم بی یا سندی قم تعال
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1368