شمارهٔ 124

دلا گر مرا تو ببینی ندانی

به جان آتشینم به رخ زعفرانی

نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی

مکانت کی یابد که تو بی‌مکانی

بتا گر مرا تو ببینی ندانی

به جان لاله زارم به رخ زعفرانی

گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

یکی لعل دیدم شدم زر کانی

اگر لذت ترک لذت بدانی

دگر شهوت نفس، لذت نخوانی

اگر بد گمان گشتی ای دوست بر من

نیازارم از تو بدین بدگمانی

بمیر ای حکیم از چنین زندگانی

ازین زندگانی چو مردی بمانی

ورق تا نگردانده باد خزانی

غنیمت شمر نوبهار جوانی