شمارهٔ 19

درین دو هفته که زاینده رود سرشارست

پلی است آن طرف آب، هر که هشیارست

ازان به خاطر من ترک کار دشوارست

که بار دوش توکل شدن به دل بارست

به خود رسیدنش از ناز بس که دشوارست

چو ما به دام تمنای خود گرفتارست