شمارهٔ 18 - مهمان وعظ

از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

وز دست غیر دوست تبرزد تبر بود

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بود

هرقطره اش ستاره صبح اثر بود