غزل شمارهٔ 263

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
به صدق هرکه سوی کعبه ناقه راهی کرد
1

به صدق هرکه سوی کعبه ناقه راهی کرد

نشانِ پاش به هر گام قبله‌گاهی کرد

2

کبود روی از آن شد بنفشه در گلشن

که با کلاله جعد تو کج کلاهی کرد

3

ز چین زلف نسیمی نزد به موج عذار

سفینه مردم چشم مرا تباهی کرد

4

نشان کوکبم اخترشناس بد می یافت

مشاطه خال تو را کند و پر سیاهی کرد

5

کسی چو خال ز حسن تو کامیاب نشد

مقیم کنج لبت گشت و پادشاهی کرد

6

دلم ملاطفه یی از لب تو داشت امید

هزار قاصد موزون به نکته راهی کرد

7

من از ملامت مردم به عشق آزادم

ز سوی من رخ تو خوب عذرخواهی کرد

8

سجل به پاکی حسن تو صبح صادق داد

که آفتاب و مهش ثبت بر گواهی کرد

9

دل از تو آب خورد کاروان مصری را

که عارض و ذقنت یوسفی و چاهی کرد

10

تبارک الله از آیینه شمایل تو

که در مطالعه صورت الهی کرد

11

عبادت سحری را مکن «نظیری » کم

که هرچه کرد دعاهای صبحگاهی کرد

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…