غزل شمارهٔ 959

شاعر: امیرخسرو دهلوی

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: ازنداد

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
داد من آن بت طراز نداد
1

داد من آن بت طراز نداد

پاسخی نیز دلنواز نداد

2

خواب ما را ببست و باز نکرد

دل ما را ببرد و باز نداد

3

به کرشمه ندید سوی کسی

که به یک غمزه داد ناز نداد

4

کرد راجع برات بوسه لبش

عارضش چون خط جواز نداد

5

پسرا، سرو چون تو نتوان گفت

که کسی دل بدان دراز نداد

6

بر منت دل نسوخت، گر چه مرا

عشق جز سوز جانگداز نداد

7

بر منت دل نسوخت، گر چه مرا

عشق جز سوز جانگداز نداد

8

لذت عیش و کارسازی بخت

از که جویم، چو کار ساز نداد؟

9

تو چه دانی نیازمندی چیست؟

چون خدایت به کس نیاز نداد

10

داد خسرو به عشق جان و هنوز

داد مردان پاکباز نداد

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…