شمارهٔ 9 - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است:
شاعر: امیرخسرو دهلوی
Toggle stanza 1آن که شناسندهٔ این گوهرست
11
آن که شناسندهٔ این گوهرست
گر همه نفرین کندم در خورست
22
وان که به تقلید نشست اندر این
نشنوم، ار خود کندم آفرین !
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
لقمهای از زهر زده در دهن
مرگ فشردش همه در زیر غن
رودکیمثنویهاابیات به جا مانده از دیگر مثنویهاپاره 5
ساقی من خیزد بیگفت من
آرد آن باده وافر ثمن
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 2105
مینروم هیچ از این خانه من
در تک این خانه گرفتم وطن
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 2108
ای تو پناه همه روز محن
بازسپردم به تو من خویشتن
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 2109
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور