غزل شمارهٔ 474

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید
1

از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید

از سیمبران چون تو، طناز برون ناید

2

یکبار تو را دیدم جان شده باز آمد

از دیده مشویک سو، تا باز برون ناید

3

تو حال دلم پرسی، من در رخ تو حیران

خواهم که سخن گویم، آواز برون ناید

4

گفتی که شدی رسوا، سهل است، به یک بوسه

بر بند دهانم را تا راز برون ناید

5

خود کیست، نمی دانی آن شوخ که پیوسته

در سینه درون باشد، از ناز برون ناید

6

خط تو معاذالله حقا که عجب دارم

کز جان من مسکین زاغاز برون ناید

7

دیوانه خوبان را عیار نگیرد کس

تا در قدم اول جانباز برون ناید

8

از بس که فراوان زد دستان غمش خسرو

ناله هم ازو زین پس ناساز برون ناید

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…