غزل شمارهٔ 1464
Toggle stanza 1غم کُشی چند یار خویش کنم
11
غم کُشی چند یار خویش کنم
گریه بر روزگار خویش کنم
22
با دل خویش درد خود گویم
مویه بر سوکوار خویش کنم
33
می رود چون ز خون دل رقمی
بر درت یادگار خویش کنم
44
مرغ دامیم کو رُخَت که دمی
ناله در نوبهار خویش کنم؟
55
دل نی و جان نی، پیش تو چه کنم؟
که تو را شرمسار خویش کنم
66
چون به جز غم کسی نه محرم ماست
غم خود غمگسار خویش کنم
77
یار باید به وقت خوردن غم
خسروِ خسته یار خویش کنم
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور