غزل شمارهٔ 1710
شاعر: امیرخسرو دهلوی
Toggle stanza 1تا دل ز توام به غم نشسته
11
تا دل ز توام به غم نشسته
جان در گذر عدم نشسته
22
بر خاک در تو من مقیم
مانند سگ حرم نشسته
33
هر کس که بدید حسن رویت
در خانه زهد کم نشسته
44
آن خط غبار بر عذارت
چون هندوی پشت خم نشسته
55
هستم به رقیب ناکس، ای دوست
چون خار به گل دژم نشسته
66
مهر از هوش رخ تو هر شب
تا وقت سحر به غم نشسته
77
از دولت وصل تست خسرو
بر مسند و تخت جم نشسته
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور