غزل شمارهٔ 405
شاعر: امیرخسرو دهلوی
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
قافیہ: ینرسانیدهست
صنف: غزل
Toggle stanza 1دو زلف تو که سر اندر زمین رسانیدهست
11
دو زلف تو که سر اندر زمین رسانیدهست
به لاله بوی گل و یاسمین رسانیدهست
22
دهان تست چنان تنگ یا کسی بر موم
نشان حلقه انگشترین رسانیدهست
33
رواست در حق شهد او هزار نیش زند
بران مگس که لبت زانگبین رسانیدهست
44
خوش است خنده پروین، اگرچه دندان را
ز رشک خنده پروین برین رسانیدهست
55
هزار نقش به یک تختهایست نوک قلم
که تخت تو بر نقاش چین رسانیدهست
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور