غزل شمارهٔ 112
شاعر: امیرخسرو دهلوی
Toggle stanza 1قندیست آتشینرو، شمعیست انگبینلب
11
قندیست آتشینرو، شمعیست انگبینلب
ماه سپهرکسوت، مهر هلالغبغب
22
قطران مشک و خالش از مُشک و گل مُسَلسَل
کافور آب و خاکش از شیر و می مرکب
33
ترک جهانفروزش گنجی ز نیمروزش
موی طلسمسوزش مارِ مُسَلسَل از شب
44
گر پاسبانی وی در برج مه نبودی
سعد زمین گرفتی از وی وبال کوکب
55
خسرو ز شوق لعلش تا چند سوزی آخر
باری دمی برون آی از سوزش تب شب
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور