غزل شمارهٔ 1029

اس کلام کو اپنی آواز دیں

اپنی ریکارڈنگ زندہ رود کے قارئین تک پہنچائیں۔

آڈیو شامل کریں
Toggle stanza 1
دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند
1

دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

جان رفت و یار گم شده بر جای جان بماند

2

از ناخن ار چه سینه کنم، کی برون شود؟

خاری که در دورنه جانم نهان بماند

3

دنبال یار رفت روان کرد آب چشم

آن رفته باز نامد و اشکم روان بماند

4

مرهم نکرد ریش مرا پند دوستان

واندر دلم جراحت گفتارشان بماند

5

ای دیده، ماجرای دل خون شده کنون

با دوستان بگوی که مرا زبان بماند

6

یک چند هر چه هست بود مست می پرست

دست صلاح در ته رطل گران بماند

7

گفتم کنم به توبه سبک دستیی، ولی

عمری گذشت و این دل من هم چنان بماند

8

ما را وداع کرد دل و عقل هر چه بود

الا سر نیاز بر آن آستان بماند

9

می خواست دوش عذر جفاهای او خیال

صد تیر آه نیم کش اندر کمان بماند

10

خسرو ز آه گرم بر آتش نهاد نعل

بر هر زمین که از سم اسپش نشان بماند

آڈیو

ابھی اس کلام کی آڈیو موجود نہیں۔ اپنی آواز میں پہلی آڈیو شامل کریں۔

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

قارئین کے تبصرے

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔

0 / 2000 حروف
لوڈ ہو رہا ہے…