رباعی شمارهٔ 148
Toggle stanza 1نتوان دل شاد را به غم فرسودن
11
نتوان دل شاد را به غم فرسودن
وقت خوش خود به سنگ محنت سودن
22
کس غیب چه داند که چه خواهد بودن
مِیْ باید و معشوق و به کام آسودن
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…