رباعیات

Name: رباعیات
Author: خیام

خیام

خیام کی رباعیات کا یہ متن محمد علی فروغی اور ڈاکٹر قاسم غنی کے انتخاب اور تصحیح کے مطابق ہے۔

رباعیات

رباعی شمارهٔ 151–از تن چو برفت جان پاک من و تو

رباعی شمارهٔ 152–می‌ خور که فلک بهر هلاک من و تو

رباعی شمارهٔ 153–از هرچه بجز می است کوتاهی به

رباعی شمارهٔ 154–بنگر ز صبا دامن گل چاک شده

رباعی شمارهٔ 155–تا کی غم آن خورم که دارم یا نه

رباعی شمارهٔ 156–یک جُرعه میِ کُهَن ز مُلکی نو به

رباعی شمارهٔ 157–آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی

رباعی شمارهٔ 158–از آمدن بهار و از رفتن دی

رباعی شمارهٔ 159–از کوزه‌گری کوزه خریدم باری

رباعی شمارهٔ 160–ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی

رباعی شمارهٔ 161–ای دل تو به اسرار معما نرسی

رباعی شمارهٔ 162–ای دوست حقیقت شنو از من سخنی

رباعی شمارهٔ 163–ای کاش که جای آرمیدن بودی

رباعی شمارهٔ 164–بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی

رباعی شمارهٔ 165–بر شاخ امید اگر بری یافتمی

رباعی شمارهٔ 166–بر گیر پیاله و سبو ای دلجوی

رباعی شمارهٔ 167–پیری دیدم به خانهٔ خماری

رباعی شمارهٔ 168–تا چند حدیث پنج و چار ای ساقی

رباعی شمارهٔ 169–چندان که نگاه می‌کنم هر سویی

رباعی شمارهٔ 170–خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی

رباعی شمارهٔ 171–در کارگه کوزه‌گری کردم رای

رباعی شمارهٔ 172–در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی

رباعی شمارهٔ 173–زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری

رباعی شمارهٔ 174–گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی

رباعی شمارهٔ 175–گر دست دهد ز مغز گندم، نانی

رباعی شمارهٔ 176–گر کار فلک به عدل سنجیده بُدی

رباعی شمارهٔ 177–هان کوزه‌گرا بپای اگر هشیاری

رباعی شمارهٔ 178–هنگام صبوح ای صنمِ فرخ‌پی

صداکاران

اصناف

رباعی

اوزان

مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رباعی شمارهٔ 151از تن چو برفت جان پاک من و تو

رباعی شمارهٔ 152می‌ خور که فلک بهر هلاک من و تو

رباعی شمارهٔ 153از هرچه بجز می است کوتاهی به

رباعی شمارهٔ 154بنگر ز صبا دامن گل چاک شده

رباعی شمارهٔ 155تا کی غم آن خورم که دارم یا نه

رباعی شمارهٔ 156یک جُرعه میِ کُهَن ز مُلکی نو به

رباعی شمارهٔ 157آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی

رباعی شمارهٔ 158از آمدن بهار و از رفتن دی

رباعی شمارهٔ 159از کوزه‌گری کوزه خریدم باری

رباعی شمارهٔ 160ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی

رباعی شمارهٔ 161ای دل تو به اسرار معما نرسی

رباعی شمارهٔ 162ای دوست حقیقت شنو از من سخنی

رباعی شمارهٔ 163ای کاش که جای آرمیدن بودی

رباعی شمارهٔ 164بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی

رباعی شمارهٔ 165بر شاخ امید اگر بری یافتمی

رباعی شمارهٔ 166بر گیر پیاله و سبو ای دلجوی

رباعی شمارهٔ 167پیری دیدم به خانهٔ خماری

رباعی شمارهٔ 168تا چند حدیث پنج و چار ای ساقی

رباعی شمارهٔ 169چندان که نگاه می‌کنم هر سویی

رباعی شمارهٔ 170خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی

رباعی شمارهٔ 171در کارگه کوزه‌گری کردم رای

رباعی شمارهٔ 172در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی

رباعی شمارهٔ 173زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری

رباعی شمارهٔ 174گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی

رباعی شمارهٔ 175گر دست دهد ز مغز گندم، نانی

رباعی شمارهٔ 176گر کار فلک به عدل سنجیده بُدی

رباعی شمارهٔ 177هان کوزه‌گرا بپای اگر هشیاری

رباعی شمارهٔ 178هنگام صبوح ای صنمِ فرخ‌پی